ستارگان معرفت - 12
24 بازدید
تاریخ ارائه : 11/5/2014 3:37:00 AM
موضوع: رجال و تراجم

ستارگان معرفت - قسمت دوازدهم

سيد عبدالكريم بن طاووس‏

ولادت‏

سيد غياث الدين، عبدالكريم بن احمد بن موسى بن طاووس حلى در سال 648 هجرى در شهر كربلا متولد شد.

او پس از مدتى عازم حله شد و دوران نوجوانى خود را در حله سپرى كرد.

سيد پس از چند سال براى كسب علم و استفاده از بزرگان عراق رو به بغداد نمود و تا اواخر عمر خويش در بغداد به تحصيل و تدريس پرداخت.

خاندان‏

سيد عبدالكريم فرزند سيد احمد بن طاووس و برادر زاده سيد على بن طاووس صاحب إقبال الأعمال است.

خاندان ابن طاووس در درجه‏اى از شهرت و اعتبارند كه نيازى به بيان ندارند.

اين بزرگواران نه تنها از نظر علم و دانش، كه از حيث تقوا و زهد و سير و سلوك الى الله زبانزد خاص و عام مى‏باشند.

فرزندان‏

از جمله فرزندان او مى‏توان به« سيد محمد» اشاره كرد كه در سال 670 هجرى در بغداد به دنيا آمد.« سيد على»، فرزند ديگر اوست كه از علماى بزرگ بوده و سيد عبدالحميد بن فخار بن معدّ در اجازه خود به سيد عبدالكريم، به او نيز اجازه نقل روايت داده و از او تعريف كرده است.

شخصيت‏

در مورد شخصيت سيد عبدالكريم، هم‏شاگردى او، ابن داود حلى در رجال خود چنين مى‏گويد: من و او از كودكى با هم بوديم. در اخلاق و معاشرت نمونه بود و در هوش و ذكاوت و قدرت حافظه كسى را مانند او نديده‏ام.

در مدت كوتاهى در حالى كه يازده سال داشت حافظ قرآن شد. در چهار سالگى و در مدت 40 روز خواندن و نوشتن را آموخت و از استاد بى‏نياز گشت.

خانه او پيوسته محل تجمع بزرگان و علما و اشراف بود و محافل علمى برگزار مى‏كرد.

او نه تنها فقيه، بلكه شاعر و نسّابه و اديب هم بود.

منصب نقابت‏

از جمله افتخارات آل طاووس منصب شريف نقابت است. نقيب به كسى گفته مى‏شد كه در عين داشتن اجتهاد و علم و دانش فراوان، از تقواى بالايى نيز برخوردار بود و وظيفه او رسيدگى به امور تمامى سادات بود، به طورى كه قضاوت در دعواها و سركشى به مستمندان و سرپرستى ايتام و بى‏سرپرستان، همه به عهده او قرار داشت. اين منصب در دوران عباسى بعد از منصب خلافت مهمترين منصب بود.

نقابت در اين خاندان از ابو عبدالله محمد، كه ملقب به طاووس بود، شروع شد و تا چندين نسل ادامه داشت.

سيد على بن موسى، يكى از افتخارات خويش را داشتن اين منصب مى‏داند با آنكه پيشنهادهايى نظير وزارت و صدارت را از حكومت وقت به هيچ وجه قبول نكرد.

اساتيد

سيد غياث الدين در محضر بسيارى از بزرگان عصر خويش شاگردى نمود تا آنكه خود استادى توانمند گشت. از جمله اساتيد او عبارتند از:

1- پدرش احمد بن موسى بن طاووس 2- عموى بزرگوارش على بن موسى بن طاووس 3- شيخ حسن بن محمد بن حسين بن طحال 4- محقق حلى 5- خواجه نصير الدين طوسى 6- يحيى بن سعيد قمى 7- ابن جهم حلى، معروف به مفيد 8- سيد عبدالحميد بن فخار بن معد موسوى‏

شاگردان‏

از جمله پرورش يافتگان در مكتب او مى‏توان به:

1- احمد بن داود حلى 2- عبدالصمد بن ابى الجيش حنبلى 3- شيخ على بن حسين بن حماد ليثى، اشاره نمود.

تأليفات‏

متأسفانه از تأليفات سيد عبدالكريم تنها از دو عنوان اطلاع داريم:

1- فرحة الغري بصرحة القرى، كتاب حاضر در برنامه.

2- الشمل المنظوم في مصنفي العلوم‏

وفات‏

سيد عبدالكريم در سال 693 هجرى در شهر كاظمين وفات يافت. بدن شريف او را به نجف منتقل نموده و در كنار بارگاه ملكوتى امام اول شيعيان امير المؤمنين على عليه السلام به خاك سپردند.

البته در تاريخ حله چنين آمده كه: سيد عبدالكريم در حله وفات يافت و قبر او نيز در نزديكى قبر عمويش سيد على بن طاووس قرار دارد.